Yokluk

Cok karanlik.. soguk..

Hayatta her sey yalan.. kelimeler bile. Anlar.. kaybolan her sey.. her sey..

Su an "lâ" faslindayim. Lâ...

"illâ" da gelir bir gun illa..

Terapistim su halimi izliyor.. belki o hakli.. soyulan gomleklere bakiyor. Giyinecegimi bir gun biliyor.

Bense cirilciplak bir halde nari beyzadayim. Hissettigim tek sey aci.

Bitsin diye bekliyorum. Sadece bitsin..

Hissetmek var olmak.. her sey.. bitsin..

Her seyin yalan olduguna sahit olmus biri, nasil kandirabilir kendini, herhangi bir seyin ozlemiyle?

Yukarida bir yerlerde
bir kat varmis..
orda huzun yokmus,
keder de..

Oyle diyor terapistim.

Kendi varligina guvenmeyen biri.. icinde binler baska isim varken.. hepsi yek digerini bogazlarken.. ehriman hep yigitlerin canini alirken.. duserken kaleler birbiri sira.. hurmuzun gozundeki isik eksilirken an be an.. nasil toplayip da kendini bir ust kata cikabilir ki?

Sadece izdirar.. bir tek o var..

Hasbiyallahu ve nimel vekil..

Posted via Blogaway