Zihnimde dolasan hikayeler.. amacsiz ve boslukta.. bazen birer birer bazen obek obek gelen kelimeleriyle bir manga kuruyorlar. Sonra volta atmaya basliyorlar bir oraya bir buraya.. bazilarinin kelimeleri yuruyup gittikleri karanlikta kayboluyorlar. Geri cagirmiyorum hic birini. Kendiliginden gelip kendiliklerinden gidiyorlar boylece.
Hic birini tutup birlige dahil etmeye calismiyorum ne aci. Kayitli olduklarini zannettikleri oykulerden kopup dusuyorlar birbir yine..
+yapraklar da mi boylesine dusuyor sonbahar mevsiminde?
-Zannetmiyorum. Hic olmazsa gorunuyor sonra kayboluyorlar.
+Benim hikayelerim de oyle. Zihnimde beliriyor ve ölüyorlar iste.
-Hic bir zaman bir agaci butunlemeyerek ama. Hep eksik kalarak. Cicek acmayarak asla. Ve meyveye durmayarak. Daha ziyade dusmus bir bebek gibi seninkiler. Organlari tamamlanmadan, yenmis bir cig ete daha cok benzerken, yitip gitmis bir bebek gibi.
+manasi insan olan hangi evrede olursa olsun insan degil midir?
-oyle midir? Butunluge ermemis seye butun der misin? Tirtilda kelebek sakliysa da o sadece bir tirtildir nihayetinde.
Zihnimde kelimelerim var olusun sancilariyla bir agaca yururken yok oluyorlar ansizin. Bebek dusuyor. Mevsim sonbahar..
Posted via Blogaway
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder