Dun gece kelimelerle tarif edilmeyecek ama ancak yasayanlarin bilecegi bir bas agrisi nobeti yasadim.
Basimi basimda tutmakta zorluk cekiyordum. Isik tum sinir sistemimi dayanilmaz bir aciya gark ediyordu. Isin demetindeki isinlarin her birini ayirdedebiliyor hangisinin nereme saplandigini hissedebiliyordum. Tum vucudum sanki basimdan ibaretti. Tabi bir de agzima gelen midemden.. her an disari cikacak gibiydi. Gozlerim zaten coktan yuvalarindan firar etmisti. Sesler davullu zurnali bir dugun gibiydi. Sanki beynim zemin olmus insanlar ustunde horon tepiyordu hatta her ses basimin bir bateri oldugunu dusunduruyordu.
Karanliga saklandim. Basima yorgani cekip acidan kurtulmaya, uyumaya calistim. guzel seyler dusun, guzel seyler dusun ve uyu... uyu... Ne mumkun.. depremler, kiyametler..
Kalkip karanlikta sicak suyun altina girdim. Dayanabilecegim en yuksek sicaklikta.. hamam gibi dusun yasemin.. rahatla.. alis.. Kac dakika kaldim bilmiyorum. Haslanmis tavuk olarak tekrar yorgana sigindim. Bas agrim gitmis gibiydi.. uyumusum..
Sabah uyandigimda boynumun uzerinde kristal bir kure tasidigim hissiyle agir yavas ve sakin davrandim.. aman ha.. dikkat et.. yavas ol.. agir.. usul.. cok kiymetli bi sey tasiyorsun sakin kirma.
Diyecegim o ki.. Her seyin bas'i saglikmis efendim.
Posted via Blogaway
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder