Mayıs gül mevsimi...
Aşağıdaki gül, yanındaki güllerin içinde umumun en az dikkatini çekecek güldü. Komşuları kocaman ağaçlarda zarif ve kuul bir şekilde endam eden çoğunlukla pembe bazıları sarı bazıları ebruli güllerdi. Belki vazoya en çok yakışacak türlerden.. asil..
Bu ise.. çilli kircilli... yeni açmış ve yorgun düşüp solmuş goncalariyla birlikte daha bodur bir ağaçta bir basina, komşularının yaninda belki de çirkin ördek yavrusu.. "Belki de.."
nazar görüneni degistirirdi ama. Benim en çok sevdiğim bu oldu. Onun yanına gittim önce. Önce ona dokundum. Kokladım. Miss gibi kokuyordu. Kokusunu anlamak icin ona nazar etmek gerekiyordu. Cillerine baktım. Kircillarina.. tek farklı olanın o olması miydi beni ona çeken? Yoksa kendime mi benzettim? Yoksa kiyassiz varoluşunu mu sevdim? İddiasızlığını mı?
Nazar dedim... kalabalıkta görünmeyeni biricik kılan.. nazar çokluk içinde bağ kurduran.. nazar.. halvete yol açtıran.. ve nazar.. benden ona.. ondan bana seken, seke seke çoğaltan..
Mayıs.. baharın son ayı.. gül ile veda edişi ne güzel..
...dünden...
//27 Mayıs 2017//
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder