Gecenin zifiri karanliginda..

Dun aksam elektrikler kesildi koyde. Evde aydinlatmaya yarayacak ne bir mum ne gaz lambasi ne lux ne ışıldak ne baska bi sey var.. hava puslu ay ortulmus. Ay isigi da yok. Her yer zifiri karanlik. Hal boyle olunca telefonlarin aydinlatmasini kullandik ihtiyac duydukca. Dolayisiyla tum telefonlarin sarjini da uzerimize afiyet bitirdik.

Zifiri karanlikta, siddeti deprem hissi veren yagmurun altinda yuzume gelen tufan dokunuslariyla gece saat uc gibi uyandim. Allahim nasil bir yagmur. Gok yarilmis ifadesi yetmiyor. Bardaktan bosanircasina deyimi ise komik bir hafiflikte. Yagmur yeri gogu dovuyor.. Ben zaten uykudan uyanmisim kafam bin besyuz..

Allahin isine bak diyorum.. (malum ben en olmadik felaket senaryolari kurabilirim) once elektirikler gitti. Telefonlarin sarjini bitirdik. Az sonra bu yagmur dehsetli bir sele donusup bizi yutar ve biz kimseye haber veremeden ölüp gidecegiz burda..

Gozumun onunde tsunami goruntuleri, titanik filminden kesitler.. hayalimde nuh tufani, helak olan kavimler.. aklimda cocuklari olasi bir selde nasil korurum dusunceleri esliginde uyumusum yeniden..

Uyandigimda yagmur hala yagiyordu ve su an hala yagiyor.. evet bu defa bardaktan bosanircasina.. cok sukur olmedik ayaktayiz :)

Posted via Blogaway