muhacir olabilmek, ensara dönüşmek..

Medine.. adini peygamber koyuyor. Medeniyet ve uygarlik merkezi..

medine.. icindensen ensarsin.. disaridan gidiyorsan muhacir..

Muhacir.. hicret eden.. allahin razi olacagi hayat icin, var olan hayatini degistiren. Allahin dinini yasama imkanini arayan.. gerekirse bu imkan arayista, tum servetini ve sevdiklerini, ayricalikli konumlarini terkeden.. iman etmis herhangibiri olabilme cesareti gosteren.. muhacir, en cok lebbeyk diyebilen..

Ensar ve muhacir kardesiligi, yani bir baskasi icin tum kazandiklarini hemen ve bir cirpida pay edebilenle.. calisip didinip kazandigi her seyi terk edebilen bu iki insan toplulugu medineyi insa ediyor..

Medineye muhacir olarak gidebilmek ve ensara donusebilmek..

Son kez istanbula bakicam az sonra, vapura binicem bir kahvede oturup kahve icicem.. istanbulda bir marti olabilmenin azizligini dusunucem..

Cocuklarimin kokusunu, gulusunu, seslerindeki kivrimi ozledim..

Ve ben tum bu sevdiklerimden gecmek gerektigini.. uygarligin terk ve infak arasinda bir yerde saklandigini, muhacir olmadan lebbeyk demenin dile kolay oldugunu soyluyorum..

Bazen insan biliyor yapamiyor.. belki de tum ibadetler niyetlerde saklidir..