bir diriliş muştusudur medinede ezan

Medineye gece gelmistik. Sabah namazi icin otelden cikip mescide dogru yurumeye basladigimda cok cok sasirmistim. Sanki bir dirilis toreni gibiydi.. sokaklar caddeler insan seli olmus mescide akiyordu. Adeta gecenin karanliginda israfil sura uflemis de hepimiz bu cagriya uymustuk..

Daha sonra tum vakitlerde ayni seyin yasandigini gordum. Medinenin arka sokaklarindan.. isyerlerinden, uzak ve yakin otellerden herkes daha ezan okunmadan namaz icin yurumeye basliyordu.. adeta butun adimlar mescit icin atiliyordu.. insanlar kilcaldamarlar ve damarlar vasitasiyla kalbe ulasiyor. Mescitte tek bir kalp olup atiyordu. Namaz bitince yine ayni akin bu defa mescidin disina dogru oluyordu.. med ve cezir.. cek ve birak... mescit cekiyor ve birakiyordu.. bu hal oyle rikkat doluydu ki insanlarin inna lillahi ve inna ileyhi raciun ayetini bilmeden yasadiklarini dusundum. Mescitten geliyor ve yine mescide donuyorlardi.. yani namaza yani allaha..

Medinede her sey namaza gore yasaniyor. Namaza su kadar var bu kadar var hesabi ile saatlere bakiliyor. Ve ezan okunmadan cok cok once insanlar kiyama kalkip yurumeye basliyorlar..

Buradan ayrilmak zor olacak..