imtihan en önemsediklerinde gizlidir.

Kabe haric diger uc fotograf, kabeyi ceviren uc meydandan sadece birine ait... 3 meydan da ayni bu uc fotograf gibi dolu. Yani 9 boyle fotografi hayal edin. Ustune kabenin etrafindaki tavaf muminlerini dusunun.. mescidi haramdakileri de ekleyin. Bir de say yapanlari.. haa yolda olup meydandan ayrilanlari da lutfen...

Iste mekke az cok bu kadar insanla dolu. Kac milyon kestiremiyorum..

Bu gece teravih namazini kilana kadar uzerimde buyuk bir hosnutsuzluk ve gerginlik hissediyordum..

Sonra namaz kilarken cakralarim acildi  neden gergin oldugumu kesfettim.

3 sebebi var.. kolaydan zora olarak izah edeyim.

Birincisi: iste az cok tarif etmeye calistigim kalabalik, ilk sebep.. cunku neden? Cunku mesela tavafa baslayabilmek icin en az yarim saat 40 dakika sira beklemeniz gerekiyor. Kabeyi gorerek namaz kilmak icin saatler oncesinden gelmeniz ve hic bir gerekceyle yerinizden kalkmamaniz lazim..

Ikinci sebep; suud yonetiminin kaotik rezil asayisi.. bu bas edemedigim bir ofkeye neden oluyordu. Cunku neden? Cunku umre yapabilmek icin bu kalabalikta mikat sinirina cikmak tam bir iskence.. ayrica bu kadar kalabalik bir ziyaretci toplulugunu agirlayan bir sehir icin felaket otesi bir trafigi soz konusu. Berbat bir sehircilik.. dokuntu bir sehir, ustelik darphane gibi isledigi halde. Ibadetlerimi kalabaligin engelledigini ve bu kalabaligi iyi organize edemedigini dusundugum icin suud yonetimine fazlasiyla kizgin hissediyordum (gun boyu ic sesler; o kadar otel yapacagina metro yap be adam. Kadir baskan nerdesin :p)

Evet tum bunlardan dolayi gayet hakliydim bence  ama hakli olmak bi ise yaramiyordu cunku ic huzurumu kaybetmistim..

Sonra farkettim ki cok onemli bir ucuncu sebep vardi bu huzursuzlugu etkileyen; "beklenti ve planlarim". Ahha! Iste bu! Gercek sebep buydu. Her gun iki umre yapicam diyen biri icin bir umreyi guc bela yapmak beni dehsetle geriyordu. Ya da her firsatta tavaf yapicam.. onun bunun sunun niyetine de tavaf yapicam diye dusunen biri icin 40 dakika tavaf sirasi beklemek, sonrasinda da kalabaligin icinde sıkısip kalmak gercekten cok sinir bozucuydu.

Zuhurata tabi olmaktan vaz gecmenin, kismete razi olmaktansa bi seyleri illa elde etmek icin sartlanmanin tokadiydi aslinda yasadigim huzursuzluk..

Teravih namazinda tum sartlanmalarimi yine soydum eynimden tipki medinedeki gibi.. her sey ama her sey nasip ve kismet.. muhim olan ic huzuru ve idraki kaybetmemek...