Buraya gelirken "yorumsuz seyret" nasihatiyle gelmistim.
Yorumsuz seyret...
Yani iki adim. Bir yargilama
Iki olaylara karisma.
Binlerce insan var mescitte..
Binlerce farkli din anlayisi
Gorgu nezaket adabi muaseret tarzi
Binlerce karaketer.. kimi sert kimi yumusak kimi fedakar kimi saldirgan..
(Ki bak simdi ben siniflarken bile aslinda yorumluyorum)
Binlerce annelik anlayisi
Onlarca kultur.. bir suru mezhep.. bir suru algi.. bir suru bir suru bir suru bi seyler..
Ve tum bu bir suru bi seyleri yorumsuz seyretmek...
Bunu yapabilmek icin ya hayat hakkinda hic bir sey bilmemis olman gerek.. tipki yeni dogmus bir bebek gibi
Veya bildigin tum dogrularin dogrulugunu unutman gerek.
Belki de karsimdakidir dogru olan...
Belki de ben yanlisimdir?
Bazen insan belki de o dogrudur demekte zorlanabilir tabi..
O zaman da vardir bir hikmeti deyip gecmek
Yorumsuz seyret bana bir nasihatti..
Benim de kendime bir sozum vardi.. kimseyi incitmicem.. velev ki benim hakkima mudahale bile etseler.. burda hak yok. Burda sadece kulluk var...
Hayati bu denli ciddi bir kararla yasadigimi soyleyemem
Ama burda dikkat etmeye azami gayret ediyorum.
Burasi bu anlamda benim icin bir okul oldu..
Bu sebeple yasadigim her sey guzel geliyor..
Ogreniyorum anlayacagin.. ogrenmeye calisiyorum
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder