2014ten.. buyudum buyudum...

Ne kadar buyudum?

Bir seylerin "dile kolay" geldigini ogrenecek kadar...

Elimden geleni yaptiktan sonra ortaya cikan istemedigim sonuclar icin kendimi suclamayacak kadar..

Hayati akisinda yasamanin rahatlatici oldugunu anlayacak kadar..

Aile denilen seyin kisiselligini kaybetmedigin surece dunyanin en muhtesem seylerinden biri oldugunu tadacak kadar..

Tek basina kazanmak denilen bir seyin kayiptan ote olmadigini farkedecek kadar...

Ben dahil tum insanlarin zamanla degismesini normal gorecek, bir derede iki kez yikanmanin imkansizligina  iman edecek kadar...

Karakterin en buyuk kazanim oldugunu tecrube edecek kadar...

Kendi ile iletisimi iyi olan kisinin her seyle iliski ve iletisiminin iyi oldugunu idrak edecek kadar...

Neseli insanlarin dunyaya rahmet olarak gonderildigini hissedecek,

her duyguyu zamaninda ve hissettigin olcude yasamak gerektigini anlayacak kadar...

Bazi insanlarin senin hayatini degistirebilecegini, dolayisiyla insanlarin gercekten onemli oldugunu derk edecek kadar..

Toplum denilen seyi ustten gormeyip saygi duymak gerektigini bilecek kadar...

Gaye-i hayal olmazsa yasamanin tadsiz tuzsuz bir sey oldugunu kalbimle hissedecek kadar...

Mevsimlerin degismesinin sadece eko sisteme ait bir sey olmadigini yasayacak kadar...

Su an bildigim seylerin bilmediklerim olcusunde sadece cehaletimi gosterdigini, ogrenmenin hayat boyu devam etmesi gereken bir sey oldugunu teslim edecek kadar...

Evren uzerinde bir toz zerresi kadar maddi bir kiymetimin olmadigini kabul edecek kadar...

Tesaduf, imtihan, ceza, odul, sıkıntı, kaos, belirsizlik, plan, duzen, guzellik denilen her seyin ardinda rahmet ve hikmetle duzenlenmis bir kader oldugunu farkedecek kadar...

Sevgi ve merhametin, anlayis ve affetmenin kendimiz icin de sifa oldugunu tecrube edecek kadar...

Hayattaki en buyuk servetimizin kendimiz oldugunu dusunecek kadar buyudum....

Posted via Blogaway