Bir yil once bugunmus.

Yesil odada detaylari kucuk resim fircasi ile boyuyordum az once. Sonra resim yapsa dedim bir ressam gelip ne guzel olur...

Daha sonra bir hikaye geldi aklima. Biz daha gencken bosnada zulumden kacan kadin ve cocuklar gelirdi istanbula..

Boyle bir kadin iki cocuguyla bizim oraya tasinmisti. Arkadasim tanismisti. Kocasi bosna sehitlerinden bir kadin..

Burda genc bir delikanli ona yardim etmisti. Temsilci olarak. Yani gelen destegi ona da aktariyordu.

Bu kadina ev tutuldu. Evi boyandi. Genc delikanli onun bir duvarina kadinin kocasini temsilen mavi gozlu bir adamin yuzunun bir kismini cizdi.

Genc adam bekar. Kadin dul ve iki cocuklu. Genc adam kucuk kadin yasca buyuk..

Gel zaman git zaman evlendi adam kadinla.. mutlu olmuslardir eminim bir sure..

Sonra kadin da ölmüş. Genc adam iki cocuga baba oldugu gibi anne de olmus sonrasinda...

Iste bunlar hep hatira.. hayatin huzunlu ama iyiligin de icinde oldugu bir yer olduguna dair...

(23 temmuz 2014)

Posted via Blogaway