Bir cocuk bir anne bir gun bir hayat

Dun ranayla birlikte ise gittim. Uzun uzun vakit gecirmis olduk boylece. Birlikte yuruduk bir sure.

Bir karahindibayi kesfetti yururken. Tuylerini inceledi. Ufleyince dagilip dagilmadigini kontrol etti. Eliyle yumusakligini test etti. Sevdi. Benimle paylasti. Ismini ogrendi. Yaninda tasidi. Ve ben o esnada telefon gorusmeleri yapiyor oldugumdan o farkettirmeseydi kaldirim kenarinda basini uzatmis karahindibayi farketmeyecektim.

Bir kopegi izledi. Gozlerine bakti. Tuylerine bakti. Yatisina bakti. Hic bir detayi es gecmedi. Ona bir ad verdi. O ada bir anlam yukledi.  Ve ben o esnada bir yere yetismeye calisiyor oldugumdan kopegin gozlerini tuylerini ve hatta kendisini gormeyecektim. Isim vermek ise asla aklima gelmeyecekti.

Bir obek gul gordu sonra yolda. Peyzaj guller. Gunese yuzunu verdi.. kollarini acip gullerin arasinda kostu. Cimenlere dokundu. Bir kusu ucurdu. Kendi de kus muydu yoksa kelebek mi olmustu bilmiyorum. Ve ben o esnada yorgun oldugumdan gozlerim ve algim gulleri ve gunesi secmeyecekti.

Eve yaklastigimizda bir sergi gezmek istedi. Her bir bolumu ayri ayri inceledi. Ve ben o an artik eve gitmek istedigimden o sergiye asla girmeyecektim.

Sergiden cikip bir meydana varinca hadi dans edelim dedi. Elimi tuttu dondu dondu beni cekistirdi. Sen de don dedi. Onunla dondum ve dondurdum. Ve ben artik buyumus oldugumdan katiyen sokakta dans etmeyecektim.

Dun ben bir cocukla yolculuk yaptim. Ve hayati iskaladigimi farkettim.

Posted via Blogaway