Karlar duser.. duser duser ve duser..

Kendimi mi öldürsem yoksa Saclarimi mi kestirsem diye dusunuyorum bir kac gundur.. mezarlar soguktur bu vakitler.. (yasadigim havadan da mi soguk?)

Saclarimi kestirmeli en iyisi... tam koklerinden, surekli kasinan derisini de kaziyarak.. hatta elim degmisken beynimi cikarip gommeliyim bir yerlere.. dusunen zihnimle birlikte. Icinde ne var ne yoksa cikarmaliyim vucudumdan. Sonra yeniden uzatmali saclari lüle lüle.. bazen sari bazen bakir bazen cikolata renginde.

Acaba goguslerime estetik yaptirsam iyi gelir mi psikolojime? Goguslerime nester vurmusken biraz derine inip kalbimi ve akcigerlerimi cikarsam tum hirilti ve atislariyla birlikte.. sonra kapatip kesikleri dolgun bir meme yerlestirmeli en afilisinden.

Cok mu soguk mezarlar bu kış vaktinde? Insan mezara da beynindekileri mi goturur yoksa istemeye istemeye?