Ayriliklar ve hayat ustune.

Birinin kaybi bazen bir organini yitirmek gibidir. Ayriliklar da oyle.. bedeninden bir sey eksilir. Ve geri donemezsin. Gecmisteki "tamam" hissettigin gunlere kavusmak icin kendini daha fazla yaralamaya gerek yok. Kaybettigin uzuvdan acik kalan yarayi kangren etmeye de. Evet once canin aciyacak.. sonra eksik yasayacaksin. Bu bir gercek. Bu gercekle yuzlesmeli. Belki hic bir zaman o yer dolamayacak. Ve belki bir savas gazisi gibi, kaza gecirmis de sakat kalmis gibi ya da.. yasayacaksin omrunun tamamini...

veya bir gun eksik bedenine ragmen butunuyle hayati yasarsan eger.. bir gun bir bakmissin ki sen de tamamlanmissin. Vucudun onarmis kendini. Kirik bir kemigin iyilesmesi gibi.. geriye bir sizi kalmis sadece, soguk gunlerde kendini hissettiren.. hatta belki onu da gececeksin.. bir bakmissin ki eksildigin icin guclenmissin. Budanmis agacin yeni surgunleri gibi.

kapandigin, kapatildigin matem kuyusundan basini cikarmissin.


ve hayat... yuzunu isiga verirsen eger.. daima kendini yenileyen varolusuyla birlikte, reddiyesi zor bir davettir..

Posted via Blogaway