Bu gun de boyle basladi..

degistirmem gereken bir kac sey var.. avm'ye yuruyorum. Kilo meselesine takik oldugumdan ince insanlarla kiyasliyorum kalin bedenimi...

Acim, kahvalti yapmamisim.. minibuse binmeden evvel muhtesem zeytinli acmalar goruyorum. Nasil da severim. Zeytinli acma sadece zeytinli acma degildir benim icin. Zeytinli simitin sadece zeytinli simit olmadigi gibi.. zeytinin sadece zeytin..

Bir zeytinli acmadaki lezzet, malzemesinden ibaret degildir bana gore. Bir sinema perdesi gibi acilir hatiralar. Duygular tasar gelir kalbimden.. aci da eklenir icine, bir tutam toz seker de. Tuzu da vardir biberi de.. hatirladigim seyler nisbetinde tadi degisir. Bazen cabucak yerim bazen usul usul.. bazen anilari unutur gibi, bazen gecmisin icine süzülür gibi..

Minibusun yaninda mis gibi zeytinli acmalari gorunce yuzumde kocaman bir gulumsemeyle bir tane istedim. Fakat bilincdisimla yaptigim bu davranisa karşin az evvel dusundugum incelik ve kalinlik dusuncelerinden de kendimi kurtaramadim. Acma=yag+karbonhidrat=kilo.

Acmayi bir yandan yer bir yandan yururken bu boyle olmayacak yasemin diye soyleniyordum kendi kendime.

'Ya, ya' olan seyleri 'hem, hem' yapamazsin..

Hem ince olayim hem istedigimi yiyeyim dersen her iki halde de mutlu olamayacaksin. Cevrendeki incelerin cogu ya dikkat ediyor, ya yemek yemegi sevmiyor ya da hipotroid hastalari.

Biliyorsun hayatta pek cok sey boyle. Birini tercih et ve digerini kabullen.

Posted via Blogaway