16 Mart 2016 Çarşamba

2013ten

ey gecenin sahibi ve ey sabahin. ey nurun ve zulmetin. havfin ve recanin. gunah ile sevabin. ates ile su'yun. toprak ve havanin. bildigim ve bilmedigim dunyalarin.

ey seytanin rabbi, ey dort buyuk melegin. vesveseyi bilen, vahyi indiren ey. yagmur katrelerinin, col tanelerinin maliki. olunun ve dirinin. hayatin ve mevtin. cennet ile cehennemin sahibi.

ey dizginlerini elinde tutan tum alemlerin. ey butun hazinelerin sahibi. kayyum olan. kadir ve rahim. kadîm, ezeli ve ebedi. rahmeti gazabini orten sefkatli yaratan.

beni bizi hepimizi, gecirsen de ucurum kenarindan. dusurme yar'dan. sureyya varken seraya. sevap varken gunaha. rizandan firakina. sen varken gayra. gitmemize izin verme. musaade etme senden uzaklasmaya.
sen alemlerin rabbisin ve dahi benim.
ve senin her seye gucun yeter.


13 Mart 2016 Pazar

Refakatci

Bugun universite sinavinin ilk asamasi var. Kardesimi okuluna getirdim. Cok yakin bir okulda (6km) sinava girecekti ve cok erken cikmanin gereksiz oldugunu dusundum. 9a 10 vardi ki evden ciktik.

Evden cikmadan bir ademevladi tepemi attirmisti. Halbuki ona simdi sirasi degil sonra konusuruz diyebilirdim. Demedim. Olayin gundemime girmesine izin verdim.

Dolayisiyla evden cikip arabaya oturdugumda kafam duman pare pare modundaydim. Ve yanlis yola girip yolu uzattim. Bir pazar sabahi boyle trafik mi olur? Oldu. Trafik akmiyor arkadas. Ne cok sinava girecek olan varmis. Baktim ic gerilimim artiyor bi la havle cekip her sey olacagina varir diyerek radyoyu actim. Bi iki espri yaptim, muzigin sesini actim ve rahatladim. Ben rahatlayayim ki kardesim rahat olsun. Olmadi. Trafigin en kilit oldugu ve cikisin olmadigi bir noktada kardesim evde bir sey unuttugunu soyledi. Ehe ehe... eve donmemiz lazim. Döndük.

Dakikalarin ilerledigini gordukce icimde bi seyler yaniyor. Ya yetisemezsek?

Evden hareket ettik yeniden. Yine yoldayiz. Bugun soforler de bi acaip. Herkes gerim gerinmis. Asabi asabi arac kullaniyorlar. Dakikalar akiyor.. oldu olan diye dusunuyorum. Baslangic saatine yetisemeyebiliriz. Simdi ne yapmali?

Sakinles.. bakis acini degistir. Geri kalan ne varsa onu kazan. Kaybettigine takilma..

Yine actim radyoyu. Icine dustugumuz durumla dalga gecmeye basladim. Gulduk eglendik. Navigasyon yanlis yonlendirdigi halde dogru menzile eristik.

Hizla akan dakikalara, ekstrem pazar trafigine, agresif soforlere ragmen  bir mucize gibi 9.27de sinav yerindeydik. Cok sukur ki gulebilmistik. Yoksa cok utanirdim :)


10 Mart 2016 Perşembe

Geri donmemek uzere.

Yeni bir hayal kirikligina tahammulum kalmadi.
Iki bacagim var ve ustunde yurumek istiyorum. Baska bir seye ihtiyac duymaksizin...
Israrla bacaklarimi sakatlamaya calisanlarin ne kadar yakinim veya ne kadar uzagim olduguna bakmaksizin ben ancak muhtac durumda olursam yanlarinda kalacagima iman eden insanlarin engellerini asarak tasmak istiyorum.
Nehrin hangi sinirlari altust edecegini dert etmeden artik.
**
Bir caliliksam da ellerimdeki bogurtlenleri seven bir bahcevanin bahcesinde ayirdigi kosede cogalmak isterdim.
Her gun azar azar ve mevsim donuslerinde topluca yapilan bu caliligi papatya tarlasina cevirelim operasyonlarindan yoruldum. Dallarimin budanmasindan, koklerime asit dokulmesinden biktim giderek.. yasadigim bahceye de bahcevana da kirginim.
Beni hayata baglayan son koklerimde koparilmadan yakilmadan evvel, ola ki gonlumce bogurtlen yetistirebilirim umuduyla dallarimi koklerime uzattim. Simdi ben söküyorum baglarimi..
Eger oldugum gibi kabullenilebilseydim belki dikenlerimi torpuleyebilirdim zamanla.. ehlilestirebilirdim kendimi. Her gun budanip ve her gun inadina yeni dikenler buyutmekten yoruldum.
Sokuyorum ve sokecegim koklerimi..
Ozledigim suya hic kavusmayacagimi bile bile corak tarlalara surecegim belki de kendimi. Hic bir ademoglunun dokunamayacagi uzaklara..
Ölürsem de bu benim yazgim olacak. Kendi kendime ölecegim varolus telasinda.. kendi kendime sarip sarmalarken kendimi ve kimse sevmemisken henuz beni, oldugum gibi; olmak niyetiyle ölüme gulumseyecegim.
Az kaldi..
Kendi yazgimi kendim belirleyecegim..