Yurek bukan haberler ve daimi hormonlar.

Hamileyken haberleri dinledigimde aglamakli olurdum. Bu durumun hormonlarla alakali oldugunu dusunuyordum o vakit..

Zaman gecti.. benim haberleri okur ya da dinlerkenki aglamakli halim gecmedi..

Evet, bir babanin cocuklarina meyve alamayacagi icin manavin onunden gecerken cocuklarinin gozlerini kapamasi ve intihar etmek icin kopruye cikmasi, tecavuze ugrayan, oldurulen, kocasi tarafindan siddete ugrayan kadinlar.. gozleri onunde annesi oldurulen cocuklar.. hayvanlara yapilan iskenceler.. etnik temizlikler.. ac insanlar.. multeciler.. tum bunlar ve daha fazlasi bir hickirik olup dugumleniyor gogsumde..

Basetme mekanizmalari bulmaliyim diyorum kendime. Yoksa un ufak dagilacagim. Ya da hissizlesecek, olaylari siradanlastiracagim.

Dagilmadan ya da vicdani rafa kaldirmadan bulunacak bir yol olmali.

Ve simdilik bu tur haberleri okumadan gecmeye calistigim dogrudur. Şahitlik ve caresizlik zor bir is.

Posted via Blogaway