Meger

Bazi kelimeleri lugatimden cikardim ben. Sozluklerden cikarilan sozcukler ve kamuslardan silinen kavramlarla hayatimi eksilttim.

Onceleri biraz zorlandim. Bu; -m harfini hic kullanmaksizin cumle kurmamiza benziyordu kizimla. Ki -m harfi iyelik de belirtir.

"Lakin  yasakli harflerle kendini ifadeye gayret etti kadin. Hatta basardi bile bir sure sonra, zorlanarak uzatarak da olsa, seke seke - duse duse de, fazladan harflerden bina yapsa da konustu kadin, bol bosluklar gereksiz doluluklarla. Adinin ta ortasindan gecen bir harfi, sozcuklerin sonuna konarak herseyi kendine hasreden iyelik ekini bosverip konustu. Once adi silindi. Sonra sahibiyeti, aidiyeti. Kendisi ve kendisine dair ne varsa bir bir veda etti. Adini unvanini gizledi de bir baskasindan soz eder gibi "o" dedi. Yapti, dedi, gitti, dedi, o, dedi, unuttu, dedi, kendine, dair, her seyi, dedi, fiillerini, dedi, disaridan, izledi, dedi, yabancilasti, kendine, dedi, eksildi, dedi, vakit, gectikce, kadin, dedi ve sustu."

Evet iyelik eki olmaksizin konusmayi basarabilen bir insanin -ki kendine onca yabancilasmisken- bir kac kelimeyi cikarmak lugatinden dolayisiyla hayatindan cok da zor olmasa gerek.

Yalniz -m harfini kullanmayan biri nasil 'benim' diyemiyorsa, bazi kelimeler cikinca sayfalardan, sayfalarin silindigini farkettim. Sayfalar silinince bir bir yandi icimdeki kutuphaneler, arsivler, kayit defterleri, kanunnameler, fermanlar, beratlar, ruznameler hatta takvimler. Takvimler yaninca yandi muvakkithaneler. Sultanlarin emirleri yaninca padisah ve teba arasindaki asayis bozuldu. Kazan kaldirdi askerler. Ulkem bastan sonra tarumar oldu.

Bu bir devrim dedim. Bir harfle basladim oyun oynadim. Sonra bir kac kelimeyi ardina kattim. Bir sehir vardi bilirdim. Simdi yabancilastim. Bu bir devrim dedim yeni bir varliga uyandim.

Yasamanin yoluydu bu. Sozcuklerimin tamamini kaybetmeyi goze aldim. Kalemim kurudu. Duygularim. Cesmelerin gozleri kurudu. 'Yasamak buysa' denir belki.. evet yasamak bu. Helva ve bildircin etine sukrederek yasamak. 40 yil colde dolasarak yasamak. Ben degil benden bir seylerin musayla maksuda varacagina inanarak yasamak. Sahibiyeti ve aidiyeti unutarak yasamak. Dunyalarindan insanlarin bir sehri yakarak yasamak. Herkesin ve hatta kendimin azaldigimi sandigi anda cogalarak yasamak. Ya da en azindan razi olarak yasamak.

Bir kac kelimeyi sildim sayfalardan.. sayfalardaki kelam silindi. Kelami yazan kalem silindi.. nihayet ben silindim. Meger ben o bir kac kelimeymisim.

O bir kac kelimenin silinmesiyle baska bir ulkede baska bir var olusa uyandim. Baska bir ben oldum. Benim icimdeki baska bir beni kesfettim. Baska bir ulkeye ulkem dedim. Ziddima inkilap ettim.

Burda da oyalanirim bir sure. Belki de ölür giderim boylece... ve uyanirim, muhtemelen tum kelimlelerin tek bir kelimede toplandigi baska bir yerde.



Posted via Blogaway