Simdi yandaki amca konusurken dini terminoloji kullaniyor. Sakalli felan. Ama yanindaki sakalsiz amcalardan daha yuksek sesle konusup cevreyi rahatsiz ediyor.
Gecen katildigim proje yazma dersinde bir arkadas vardi. Dindar bir adam. Oldukca hem de.. biz bayanlarin da oturdugu masaya oturmazdi mesela arada. Parmaginda gumus yuzuk. Ama hocaya sordugu sorular hep proje yazarken kisisel anlamda hibeden daha fazla yararlanmak icin nasil hilelere basvurabilecegi noktasindaydi. Dindar bir kadin olmayan ya da sekuler goruntusu belirgin olan diyeyim, hocamiz surekli ona durust davranmanin en dogrusu oldugunu hatirlatip dururdu bu sorularin sonrasinda...
Muslumanlik; dini soylem, gumus yuzuk, basortusu, sakal felan degil diye bagirmak istiyorum artik.
Muslumanlik; ahlaktir once. Ahlak. Sonra ahlaki davranis icinde yasanan pratik.
Tey allam ya..
27 Mart 2015 Cuma
Soylemde musluman olmanin dayanilmaz hafifligi
Yaslaninca hosa giden anlar
Bugun sandvic yedigim dukkanin sahibi hanim bana kek ikram etmek istedi.
Ben: kocaman sandvic yedim. Bir de Keki yemeyeyim. Kilo aliyorum..
O: turk erkekleri cok zayif hanimlari sevmez zaten. Biraz kilo iyi bi seydir.
Ben: erkekler umrumda diil aslinda. kendim icin zayiflasam iyi olacak.
O: ama olur mu, ileride evleneceksin.
Ben: ben evliyim zaten.
O: ciddi misin sen? Cok mu kucuk evlendin?
**
25 yasinda evlendim diyemedim ya.. :D
Yurek bukan haberler ve daimi hormonlar.
Hamileyken haberleri dinledigimde aglamakli olurdum. Bu durumun hormonlarla alakali oldugunu dusunuyordum o vakit..
Zaman gecti.. benim haberleri okur ya da dinlerkenki aglamakli halim gecmedi..
Evet, bir babanin cocuklarina meyve alamayacagi icin manavin onunden gecerken cocuklarinin gozlerini kapamasi ve intihar etmek icin kopruye cikmasi, tecavuze ugrayan, oldurulen, kocasi tarafindan siddete ugrayan kadinlar.. gozleri onunde annesi oldurulen cocuklar.. hayvanlara yapilan iskenceler.. etnik temizlikler.. ac insanlar.. multeciler.. tum bunlar ve daha fazlasi bir hickirik olup dugumleniyor gogsumde..
Basetme mekanizmalari bulmaliyim diyorum kendime. Yoksa un ufak dagilacagim. Ya da hissizlesecek, olaylari siradanlastiracagim.
Dagilmadan ya da vicdani rafa kaldirmadan bulunacak bir yol olmali.
Ve simdilik bu tur haberleri okumadan gecmeye calistigim dogrudur. Şahitlik ve caresizlik zor bir is.
25 Mart 2015 Çarşamba
Sidre
Her seyin zamani var. Kozasindayken tirtilin, soganinda sumbulun. Gecenin goz kapaginda gunduzun.
Ve herkesin ulkesi var. Kendi yer kuresi. Mevsimleri baska. Kendi cevresindeki donusu baska.. gunesi baska. Dongusu baska. Karanligi daha uzun daha kisa, aydinligi ona gore hakeza.. sogugu ve sicagi, poleni ve karı, ovasi denizleri daglari, icinde yasattigi insanlari bambaska.
Zamani var her seyin. Evet. Biliyorum amenna. Ama ya yer kure kiyamet uykusuna daldiysa? Ya kozada tirtil kuruduysa? Sogan curuduyse toprak altinda? Ya bilmiyorsa şahit, meshuda dair hic bir seyi? Ya unuttuysa? unutulduysa veya?
Nazir-i kevn.. bana sir.. sana asikar. Sen bilirsin.
24 Mart 2015 Salı
Kibirli biri de dua eder
Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi
taşınacak suyu göster,kırılacak odunu
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin
tütmesi gereken ocak nerde?
//i.ozel//
21 Mart 2015 Cumartesi
Bahar baslangici ve yorgunluk
Yorgunluktan geberiyorum. Affen; oylesine yorgunum ki olecegimi hissediyorum.
Dun aksam egitim vardi. Gece yarisindan sonra odev hazirladim. Bu sabah erkenden baslayan ve ogleden sonraya kadar devam eden baska bir egitim vardi.
Neredeyse oturdugum yerde uyuyakalmadan dogrudan horlayacagim. Affen; nerdeyse oturdugum yerde kendimden gececegim.
Kotu mu hissediyorum. Hayir, aksine. Kendimi fanustan dereye salinan balik gibi hissediyorum. Evet ozlemim nehirlere.. denizlere.. okyanuslara.. fakat fanustan cikmak nefes almis hissettirdi. Varmisim yahu yasiyormusum dedim. Affen; ontolojik olarak varligimin farkindaligina vardim.
Velhasili.. Afili cumlelere ihtiyac hissettirmeyecek kadar coskun, duygularim. Naif olamayacagim kadar hissediyorum yorgunlugu, tum bedenimde; ruhumda lezzeti. Cabuk dagilmasindan korktugum pamuk sekeri gibi.
Dereleri nehirlere.. nehirleri denize.. denizleri okyanusa cevir allahim. Varligimi buyut ki sigmayayim fanuslara.. tasayim. Amin.
11 Mart 2015 Çarşamba
Yargicin karsisinda.
Herkes kendi yolunun yolcusu.. yolumuza kayitli adimlarimiz. Kimse kimsenin ruyasina sizamiyor geceleri. Emanet dakikalarin paylasimindayiz.
Birikiyor ardimizda evler. Gozler.. sesler.. multeci kamplarinin misafir artigiyiz.
Arada ugrasak gectigimiz beldeye bu zayif dusurmez bizi. Kalici degiliz urkutmeyelim. Yorgun adimlarin acele kackiniyiz.
Ozlem degildir belki gozumuzu yasartan. Icimize takilip kalan bir hickirik vardir. Unuttugumuz bir yitigi aramak degildir de belki bir hesaplasmadir. Tarumar sehirlerin mamur olusunda kendi yoklugumuzu kolacan vardir. Hesap defterine dusen yuzlesmelerimiz vardir. Bir tevbemiz vardir ordularimizda. Muzaffer yarinlar icin hezimetli gecmise temasa vardir.
Yenilgiyi kabullenmek yenik dusurur mu bizi? Nedamet, yoksa guclendirir mi bileklerimizi?
Yolculugum adimlarima kayitli. Surgunluk hepimize. Kan kusan bohcalari pismanlik deresinde yikamali.
Bilmek bahcelerinden kendini koparip tatmali. Siginis vahalarindan her halimizle kabul edeni kucaklamali.
Tayyi zaman yapsak da kabzindayiz mekanin, bast'a baska bir yerden kapi acmali.
Cicekli baglarin, sicak aydinliginda gozleri kamasan ayiplamasin bizi. Istihza etmesin halimizle, kusur bulmasin gergefimizde. kuru agzimiz oruclu dudaklarimiz nasirli ayaklarimizdan memnunuz biz. Kaybimizdan kazanc dokuruz tezgahlarimizda. Kimse gormez kumaslarimizi.. dervislik hirkasi giymeye azmettik ki gorunmez kilar varligimizi.
Yuru yolcu, yolunda. Eglesme bizle. Derdimiz ne seninle ne yureginle. Azlettik insanlari, kabul makamindan. Azlettik kendimizi, ayiplama katindan.
Bizden bir dua azığın olsun. Hafif ruzgarlarin, alkislarin, takdirin, gecicilige sehvetin vahasinda korkuna emniyet olsun. Yolun acik, sana ugurlar olsun.
10 Mart 2015 Salı
Merhamet adli sunduslerine sar da koru.
"Baska turlusunu" bilmeyen iyi insanlari koru allahim.
Soz soyleyince dogrudan baska turlusunu bilmeyen, sevdigi zaman bastan sona sevgi olmaktan, misafire evdeki en guzel yemekten baskasini koymayan, paylastiginda yuregini de bolerek uzatan, hakikatten yana olmaktan baska turlusunu bilmeyen insanlarin daha azini ogrenmelerine izin verme.
Ogrenmesin bugdayina zeytinine balina hile katmayan, hile katmaktaki tamahi. Dostun haliyle hallenen ogrenmesin bencil olmayi. Iyi insanlari azaltma allahim.
Yorulsunlar yorgun hissetmesinler.
Kaybettiklerinde eksik hissetmesinler.
Sevmekten ve insan olmaktan baska turlusunu bilmesinler.
Bizi de cogalt onlarla.. ve kat aralarina.
8 Mart 2015 Pazar
Beni de onlardan et..
Gecen hafta c.tesi alev alatliyi dinledim. Sunumdan hic kopmadan..
Bu cuma aksam ilemde mahmut hocamin dersine istirak ettim. Vecd ile dinledim. Sanki pinardan akan tek damla su zayi olmamaliydi. Oylesine icerek..
C.tesi gunu mahmut hocam, faruk hocam ve adem seles abiyi ziyaret ettim. Allahim iyi insanlarin varligi ne guzel.
Bugun adem selesle sohbet etme imkani buldum. Yerinde soylenen yerince soylenen sozler.. imbiklerden gecen, damitilan, her harfi insanliga vurulan kelimeler, bedeli pesin pesin odenen duruslar, fedakarligin samimiyetinin yureklere yansimasi planlar.. nasil da kalbime dokundu.
Alev erkileti dinledim sonra. Bir husu icinde ama sabirsizca, heyecanla.. merak ve yetmeyisle, insani anlama cabasinin karsisinda saygiyla ve hayranlikla yine tek bir harfi ziyan olmasin diye adanmiscasina..
Hangi alandaki sunumlari bu denli pur dikkat dinleyebilirim ki baska diye dusundum sonra. Bu denli pur dikkat dinleyebilecegim sey sadece insana dair seyler olabiliyor benim. Insani anlamaya.. toplumu anlamaya.. sadece anlamaya dair.
Ve su bir kac gunde tanidigim insanlar, gordugum, gorustugum; caba sahibi, gayretkes, enaniyetsiz ve naif, deger veren karsidakine, dinleyen samimiyetle, fani bir insan oldugumuzu bilen nihayetinde.. ne guzel insanlar...
Guzel insanlarin varligi yasama dair bir umut veriyor..
5 Mart 2015 Perşembe
Meger
Bazi kelimeleri lugatimden cikardim ben. Sozluklerden cikarilan sozcukler ve kamuslardan silinen kavramlarla hayatimi eksilttim.
Onceleri biraz zorlandim. Bu; -m harfini hic kullanmaksizin cumle kurmamiza benziyordu kizimla. Ki -m harfi iyelik de belirtir.
"Lakin yasakli harflerle kendini ifadeye gayret etti kadin. Hatta basardi bile bir sure sonra, zorlanarak uzatarak da olsa, seke seke - duse duse de, fazladan harflerden bina yapsa da konustu kadin, bol bosluklar gereksiz doluluklarla. Adinin ta ortasindan gecen bir harfi, sozcuklerin sonuna konarak herseyi kendine hasreden iyelik ekini bosverip konustu. Once adi silindi. Sonra sahibiyeti, aidiyeti. Kendisi ve kendisine dair ne varsa bir bir veda etti. Adini unvanini gizledi de bir baskasindan soz eder gibi "o" dedi. Yapti, dedi, gitti, dedi, o, dedi, unuttu, dedi, kendine, dair, her seyi, dedi, fiillerini, dedi, disaridan, izledi, dedi, yabancilasti, kendine, dedi, eksildi, dedi, vakit, gectikce, kadin, dedi ve sustu."
Evet iyelik eki olmaksizin konusmayi basarabilen bir insanin -ki kendine onca yabancilasmisken- bir kac kelimeyi cikarmak lugatinden dolayisiyla hayatindan cok da zor olmasa gerek.
Yalniz -m harfini kullanmayan biri nasil 'benim' diyemiyorsa, bazi kelimeler cikinca sayfalardan, sayfalarin silindigini farkettim. Sayfalar silinince bir bir yandi icimdeki kutuphaneler, arsivler, kayit defterleri, kanunnameler, fermanlar, beratlar, ruznameler hatta takvimler. Takvimler yaninca yandi muvakkithaneler. Sultanlarin emirleri yaninca padisah ve teba arasindaki asayis bozuldu. Kazan kaldirdi askerler. Ulkem bastan sonra tarumar oldu.
Bu bir devrim dedim. Bir harfle basladim oyun oynadim. Sonra bir kac kelimeyi ardina kattim. Bir sehir vardi bilirdim. Simdi yabancilastim. Bu bir devrim dedim yeni bir varliga uyandim.
Yasamanin yoluydu bu. Sozcuklerimin tamamini kaybetmeyi goze aldim. Kalemim kurudu. Duygularim. Cesmelerin gozleri kurudu. 'Yasamak buysa' denir belki.. evet yasamak bu. Helva ve bildircin etine sukrederek yasamak. 40 yil colde dolasarak yasamak. Ben degil benden bir seylerin musayla maksuda varacagina inanarak yasamak. Sahibiyeti ve aidiyeti unutarak yasamak. Dunyalarindan insanlarin bir sehri yakarak yasamak. Herkesin ve hatta kendimin azaldigimi sandigi anda cogalarak yasamak. Ya da en azindan razi olarak yasamak.
Bir kac kelimeyi sildim sayfalardan.. sayfalardaki kelam silindi. Kelami yazan kalem silindi.. nihayet ben silindim. Meger ben o bir kac kelimeymisim.
O bir kac kelimenin silinmesiyle baska bir ulkede baska bir var olusa uyandim. Baska bir ben oldum. Benim icimdeki baska bir beni kesfettim. Baska bir ulkeye ulkem dedim. Ziddima inkilap ettim.
Burda da oyalanirim bir sure. Belki de ölür giderim boylece... ve uyanirim, muhtemelen tum kelimlelerin tek bir kelimede toplandigi baska bir yerde.
Posted via Blogaway
4 Mart 2015 Çarşamba
Dikkat et
Yurudugun yol onemlidir. Bulasir camuru, ciceklerin tohumu, topragin tozu, yagmurun kokusu adimlarina. Kademinden suzulur kalbine yolun oykusu. Yol olursun.