Yandim.. ve yaktim icimdeki bazi seyleri. Her gun ozenle icimdeki közü karistirdim. Alev aldi kimi zaman, kimi zaman icin icin yandi. Sondurmedim hic alevi. Bazen fakat, siddetli yakma arzum, atesin onune gecti. Tutusmadi bazen icimdeki fazlaliklar, parangalar, esaretler. Tekrar ve tekrar denedim yakip kül etmek icin. Kül.. icinden yeniden dogarsin. Bekledim. Kül olmakligim icin. Yeniden dogmak icin bana dair her seyin yok olmasini bekledim sabirla..
Simdi bakiyorum, kurcaliyorum icimdeki ates tapinagini. Küller icinde bir sey var.. yanmayan bir sey. Erimeyen bir sey.. yok olmayan.. bir demir cekirdek bu. Kışırlar yok. Kabuklar gitmis. Elbiselerim yanmis. Bedenim.. sesler ve kelimelerim. Ama bir sey korunuyor. Rahatsiz eden bir sey. Benim gucum yetmiyor buna. Beni benden almaya.
Tum yanginlar bunun icindi.Varligimi odun yapip atmakligim bunun icindi. Her sey yandi o demir cekirdek, yutulmayan, yutulsa hazmedemedigim, mahiyeti nedir bilmedigim saf huzursuzluk, bir o kaldi kaskati, tapinagimda.
Bana baska bir ates lazim.
Dogudan gelmeyen, batinin bilmedigi.
Yeryuzunde benzeri gorulmeyen.
Bir yildiz cekirdegini eritmek icin,
Bildigimiz goklerin otesinden..
Bana bir ates lazim.
Ben ki bir ates tapinagiyim lakin artik
Kandil olmaya raziyim.
**
(Sildigim bir yazinin tekrar ekrana dusmesi)
Posted via Blogaway
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder