Kac kez dagildi bu tesbihin taneleri..
Sabirla topladim her seferinde diyemem.
Bazen biraktim uzun sure oylece kaldi dagildigi yerde.
Bazen vazgectim dizmekten. Zikrimi hiclikten yana yaptim.
Bazen buyuk bir mesakkatle dizdim tekrar ardi ardina.
Her defasinda baska boncuklar karisarak arasina.
Dahlim olmadi tanelerde..
Kimi alev kehribar.. kimi sarisindan..
Kimi ametis, inci ve mercandan..
Bazilari cam bazilari elmas.
Akik veya plastik.
En sonunda birbirinin ayni olmayan tesbihlerdi elimde tuttugum, tutundugum.
Ya zikrimden, ya tanelerden yahut ipin kalitesinden dagilmasinin onune gecemedim.
Belki subhandan hamde gecmek lazim.
Veya cekmek lazim icinden cam olanlari ya ki elmaslari.
Belki de ipi degistirmek gerek
Zaaf hallerinden feragat ederek.
Bir kez daha diziyorum su sira boncuklari ardi ardina..
Subhan sensin. Hamd sana. Kemal ile gormeyi nasip et bana..
Ve tekrar dustugunde elimden taneler, kalbimi musebbih kil sana.
Posted via Blogaway
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder