Hurriyet

Ege geride kaldi.. okaliptus agaclari, palmiyeler, gurbuz begonviller geride kaldi. akdeniz ikliminin o guzel aksam esintisi, esintiye tutulan yaseminler.. sokak aralarina sizan deniz kokusu geride..

Mavi yesil ve beyaz.. insanlar, taslar ve baliklar.. suyun kulagima dolarken sesi.. govdemi kaldirirkenki emniyeti.. zihnimin bir karabatak gibi andan ana dalivermesi.. hepsi geride..

An ne katmanli bir yasam. Damlada toplanan tat nerelerden suzulmus. An kac aniya bolunmus? Kac dusunceye, korkuya, huzne, sevince, goruntuye, huzme huzme?

Ege geride kaliyor. Ve tasip benimle geliyor. Ben bir toplayici bir avci. Anlari yakalarim. Duyduklarimi binle carpar, gorduklerimi sayisiz kez boler de cogaltirim. Birbirine bakan milyonlarca aynanin tam ortasina her defasinda yeni bir sey atar ve sonsuzluga yazgilarim.

Bir deniz kabugu buldum ve koydum bu defa aynalarin arasina. Hayir deniz kabugunu degil. Sesini. Hayir sesini degil soyledigini.. dag aynaydi tekrarlari sozleri.. "amor fati".. deniz, baliklarin agzinda tasidi kelimeleri.. "amor fati".. gokyuzunde gunes, magaralarda karanlik, kayalarda yosun, yosunun altindaki kaya, karanliga kucak magara, gunesin levhasi gok ana, soylediler ardi ardina.. "amor fati"

Ege geride kaldi.. yankisi icimde.. bir amin takili kaldi dudaklarima.. dudagimin kivrimina? Hayir.. gulusune cocuklugumun. Bir amin.. sudan ve kumdan, gunesten ve aydan, insanlari izleyisimden, bebeklerin gulumsemesinden, gecmisten ve gelecekten.. bir amin.. ta gonulden.

Kabul olsun..

Posted via Blogaway