Bazen gece vakti cikmaz bir sokakta karanlik yuzleriyle karsilasiyorum insanlarin. Urperiyorum. Icimden geciyorlar kalbime basarak. Onlari gorduklerimden habersiz. Halbuki gun ortasinda nasil gorunurlerse o derece âyânlar gorene. Umarsiz kahkahalari golgelerinin, goklere seke seke sonsuzluga ulasiyor. Her bir gok katinda biraz daha acilasarak.
Korkuyor muyum? Hayir lakin.. bir kisiyi daha yitirmenin agirligi belki. Yitirilen bunu hic bilmeksizin..
21 Nisan 2015 Salı
Bir gece vakti tavan arasini kurcalamak.
2 Nisan 2015 Perşembe
Naz-u niyaz.
Boyle aglasam aglasam.. gozyaslarimi ipe dizip kolye yapamasam da aglamaktan kussam. Agladikca guzellesmesem mesela, icim ciksa disima, icimden kurtulsam.
Daglanan yaralarima serinlik olmasa gozyaslarim. Ustune tekrar tekrar tuz vursam. Oyle cok aglasam ki yillar adina, icimdeki tortudan arinsam.
Aglasam aglasam, etlerim kanim ve kemiklerim gozyasi olup aksa ruhumdan. Ruhumdaki yaralar cozulse.. aglasam, goz yaslarim tuz ruhu olsa bitirse beni. Artik aglayacak hic bir sey kalmayincaya kadar aglasam.
Insan olmak ne agir ya rab. Imtihanlarin ne cetin. Buyumek ne mesakkatli. Sonsuzluk dedigin nasil da bir ates sarmali.
Senin affedisini kendi affedisimde ariyorum. Sen affet ki ben de affedeyim. Serinlet ki serinleyeyim. Atesi abi hayat yapmak zor mu sana? Ateste yasayan meleklerin sukunetini neden vermezsin? Ibrahimden bir pay dusur desem bana, zor mu rahmetine?
Enel abd ve ente rab! Nazimi hos gor raziyim yanislarima. Susuz bir kuyu gibi goz oyuklarima. Aglayamasima. Raziyim uzun çöl ruzgarinda oruclu dudaga. Raziyim cemberinde döndüğüm tuz dökülmüs civiye. Sag elim sana acik. Sol elimi de acmak nasip et bundan gayri. Boynum sana bukuktur. Kusurum, bundan dolayi hostur. Senden baskasina boynumu egdirme, senden baskasina yuzumu cevirme. Senden geldim sana dondur.. sadece sana..